Eg budde i eit kollektiv i eit litt forsinka liv. Og no hadde eg og ho,
Som hadde lagt ein arbeidsdag, tappert sett i gang med fag.
Trur eg var p side to. D kapitulerte eg og sa til ho:
Altfor mange lause ting, altfor myrke krokar, altfor mykje
skummelt rot, altfor store flokar, altfor store rom, altfor mange ord,
altfor mange gode rd gjev altfor mykje tenke p.
Kor er den beste teori for ei lukke og litt fri?
Kva er pensum for f raustlause menn til f ro?
Ikkje boka eg les no. Ikkje den eg las i gr, og faga eg m ta
opp att til neste r.
Altfor mange lause ting
No er eg over tredve r, ikkje akkurat i min ungdoms vr
Men eg er like dum som d eg hadde guterom. Jau d, eg er d
intelligent (Litt over snittet trur eg omtrent). Gjev meg misjonen,
livsmisjonen, eg skal greie den.
Men det er altfor mange lause ting