I dag var der ein fugl her i glaskarmen min att. Sjeldsynt glede: Den
sama gamle fuglen Stod der med sitt gule nebb og nappa sine fjr,
Slik som eg kan hugse at den fuglen har gjort fr.
Og han hadde med til meg eit godt rd og eit vink. Godt rd, godt
vink til sama gamle skolten Som timesvis hadde sttt i glaset ,
sett ut p ein by, Som om han stod og venta noko nytt ut av ei sky.
Og nr Newton under treet fekk eit eple i sin skolt Trur eg nok han
hadde venta lenge nok. Han sat nok der og tenkte litt p det og litt
p det. S kom det ein fugl, ein fugl som gjor' at eplet det datt ned.
S set deg ved eit glas eller under eit gamalt tre. Vent til bde glas
og tre blir borte. Det er d han kanskje fyk seg bort til deg ein liten
sleng, Og rister ut eitkvart ifr sin vesle fugleveng.
I dag var det ein song som kom ifr min vesle ven. Og no skal eg
synge den for deg. Ikkje noko stort noko, men trengs gjer og dei
sm tankar som ein ikkje fr fr dei blir venta p.